The tattooist of Auschwitz is het waargebeurde verhaal van Lale Sokolov. In 1942 belande hij in het concentratiekamp Auschwitz-Birkenau. Hier wordt hij de man die nummers op de lichamen van zijn medegevangenen tatoeëert. Lale doet er alles aan om te overleven, maar het tatoeëren valt hem zwaar. Hij vindt het extra moeilijk om de vrouwen te voorzien van een nummer dat nooit meer hun arm afgaat. Wanneer een mooie vrouw genaamd Gita in de rij staat, is dat liefde op het eerste gezicht. Hij wil er alles aan doen om het kamp te ontsnappen, samen met Gita. Wat volgt is het onvergetelijke liefdesverhaal van Lale en Gita.

“I tattooed a number on her arm. She tattooed her name on my heart.”

Wauw. Wat is dit een mooi boek. Van oorsprong is het een filmscript wat Heather schreef over dit waargebeurde verhaal. Het leest goed en makkelijk weg. Doordat Heather en Lale een intensieve band met elkaar hadden is het verhaal van Lale mooi opgeschreven. Het begint met Lale die met de trein reist naar Duitsland, denkend dat hij daar gaat werken. Er zitten honderden anderen bij hem in de trein. Hierdoor krijg je meteen al rillingen over je hele lichaam omdat zij nog niet weten waar ze gaan belanden maar jij wel. Eenmaal daar komt hij er al snel achter waar dit kamp zich voor dient. Lale probeert vanaf dat moment zichzelf in leven te houden. Maar ook anderen. Hij begint met het stelen van eten en sluit een bond met een officier. Ook ontfermt hij zich over een jonge jongen die ook gevangen moet tatoeëren. Je vergeet door zijn moed al best snel dat Lale nog maar 24 is, hij is al zo volwassen en behulpzaam. Dit maakt Lale een bijzonder en mooi persoon.

Het is heel ontroerend om te lezen dat ondanks alle ellende hij toch liefde vind. Hij probeert er alles aan om ook Gita in leven te houden. Hij onderhoud haar, raakt bevriend met haar vriendinnen en krijgt ook een band met hen. Zo kunnen ze elkaar helpen. Maar wanneer hij opeens verdwijnt is Gita niet zeker van het leven in het kamp en de toekomst. Ook verdwijnt Gita op een later moment en hij doet er alles aan om te ontsnappen en haar te vinden.

Als lezer zit je op het puntje van je stoel en wil je het in één ruk uitlezen. Je gunt Gita en Lale zo erg een mooi leven samen. Het boek bevat niet hele gruwelijke scenes, wat wel prettig is. Zo is het een wat minder heftig boek. The tattooist of Auschwitz bevat op het einde een nawoord van Lale en Gita’s zoon. Ook zijn er foto’s van het gezin in het boek te vinden. Maar ook Heather verteld over haar ontmoetingen met Lale en bezocht de stad waarin zij woonden. Al met al maakt The tattooist of Auschwitz een mooi en memorabel boek om te hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *