Review: Warcross #1 – Marie Lu

In een wereld waar virtual reality overheerst is het niet altijd even veilig en leuk. De game Warcross werd tien jaar geleden bedacht en gemaakt door de Japanse Hideo Tanaka. Nu speelt elke persoon op de wereldbol dit spel. Zo ook hacker Emika Chen. Veel geld heeft ze niet, dus wordt ze een bounty hunter. Ze jaagt op personen die illegaal op het spel bieden. Wanneer ze wordt gedwongen het huis uit te gaan besluit ze om voor veel geld te hacken in het openingsspel van de Warcross Kampioensspelen. Door een fout kan iedereen zien dat Emika in het spel zit en zo wordt ze binnen enkele seconden een wereldwijde sensatie.

Maar in plaats van dat ze gearresteerd wordt krijgt ze een telefoontje van niemand minder dan Hideo Tanaka. Hij wil dat ze voor hem komt werken en een beveiligings probleem oplost. Ze reist af naar Tokyo en beland in de rijke wereld van de virtual reality. Al snel komt ze achter een groot plot waarbij Warcross en de spelers in gevaar dreigen te komen.

Als je niet veel sci-fi leest is het in het begin wel even wennen. We zijn allemaal wel een beetje bekend met virtual reality maar niet op zo’n grote schaal. Hoewel dit fantasie blijft, dit kan zomaar de toekomst zijn. En die realisatie zorgt weer voor meer spanning terwijl je dit boek leest. Wanneer je eenmaal gewend bent aan het sci-fi aspect dan is het superleuk.

“Everything’s science fiction until someone makes it science fact.”

Emika heeft een moeilijke jeugd gehad, dit zorgt ervoor dat haar karakter meer diepgang heeft. Toch vind ik haar niet het allerleukste karakter dat er is. Ik kon niet echt met haar connecten. Erg jammer, want dit zoek ik wel altijd in een boek. Dit betekend niet dat ze een saai karakter is. Het boek begint met een spannende achtervolging waarbij je haar skills meteen leert kennen. Je weet meteen dat ze een sterke mentaliteit heeft. Ook is ze stoer en opvallend met haar tattoos en regenboog haar. Haar verschijning past helemaal in de wereld van Warcross.

Eenmaal in Tokyo krijg je meer te lezen over virtual reality en het spel Warcross. Niet alleen is de game VR maar ook de echte wereld. Wanneer er bijvoorbeeld tegen je wordt gepraat in het Japans komt de vertaling in je zicht verschenen. Maar je ziet ook de namen van gebouwen, de naam en het level van mensen die Warcross spelen. En je krijgt punten voor elk nieuw ding dat je doet. Wat weer gunstig is voor je leven in Warcross , met de punten die je behaald word je level steeds hoger en hoger. De wereld is door Marie Lu goed doordacht. Je ziet het allemaal levendig voor je. De schrijfstijl werkt daar ook bij.

Wanneer Emika te maken krijgt met Hideo, vind ze hem niet de held die ze altijd voor ogen had. Maar hoe verder het boek vordert hoe beter ze Hideo leert kennen. De relatie veranderd en wordt steeds intenser. Maar is dat wel zo veilig? Hideo blijft dus gelukkig niet op de achtergrond. Ook hem vond ik niet een personage waar ik goed mee kon connecten. Eigenlijk zijn alle personages in het boek een beetje vlak..

Het boek zit boordevol plot twists en ik zag ze allemaal niet aankomen. Hoe verder je in het boek komt hoe spannender en corrupter het wordt. Zo is er bijvoorbeeld Darkworld waar veel illegaal geld in om gaat. Je kan veel geld bieden op concurrenten die in het echt vermoord moeten worden. Maar je kan er ook voorwerpen kopen die (illegale) games beïnvloeden. Als Emika zich in die wereld moet betreden dan komt ze erachter dat er veel grotere gevaren zijn dan Emika dacht. Gevaren die de wereld compleet zullen veranderen.. Ik kan niet wachten hoe dat zal eindigen in boek 2, Wildcard.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *