Een tijdje geleden heb ik een review geplaatst over het boek: the little book of hygge wat je hier kunt vinden.

Vandaag laat ik jullie het andere deel zien: The Little Book Of Lykke

Beschrijving:

Het boekje van Lykke (Luu-kah) (Geluk): Het is gemakkelijk in te zien waarom Denemarken vaak het gelukkigste land ter wereld wordt genoemd. Niet alleen hebben ze hetzelfde ouderschapsverlof voor mannen en vrouwen, gratis hoger onderwijs en treinen die op tijd rijden, maar ze verbranden meer kaarsen per huishouden dan ergens anders. Dus niemand weet meer over geluk – wat de Denen lykke noemen – dan Meik Wiking , CEO van het Happiness Research Institute in Kopenhagen en auteur van de bestseller sensatie The Little Book of Hygge. Maar hij gelooft dat, hoewel we zeker veel van de Denen kunnen leren over het vinden van vervulling, de sleutels tot geluk eigenlijk overal ter wereld worden begraven.

In dit boeiende boek neemt hij je mee op een schattenjacht om de deuren naar innerlijke vervulling te ontgrendelen. Van hoe we onze kostbare tijd besteden, hoe we omgaan met onze buren en diner koken, verzamelt hij bewijsmateriaal, verhalen en tips uit de zeer gelukkigste hoeken van de planeet. Dit is de ultieme gids voor hoe we allemaal een beetje meer lykke in ons leven kunnen vinden.

Review:

In het boek worden verschillende dingen besproken over waarom mensen in Denemarken zo gelukkig zijn. Ze geven het voorbeeld: gratis scholen, gratis zorg, vrienden en eten. Momenteel woon ik al vier maanden in Denemarken, voor school. Hierdoor heb ik wel een andere blik gekregen wat er in het boek geschreven wordt vs hoe het er echt aan toe gaat. Als je aan Denen op straat vraagt, waarom ze zo gelukkig zijn krijg je 9/10 keer het antwoord “omdat we geen zorg hebben over onze zorgkosten en schoolkosten.”

Wordt al het geluk dan op geld gebaseerd?  Ik denk het hier wel! In de eerste week dat ik hier kwam wonen kwam ik  er al achter, je krijgt dingen veel gratis. Ik studeer hier gratis, ben gratis met een ambulance naar het ziekenhuis vervoerd en daar een nacht behandeld (oeps ja in mijn eerste week), je hoeft niet te betalen voor de bibliotheek. De meeste musea kan je gewoon naar binnenlopen en als je een keer niet genoeg geld op je pas hebt voor de bus, laat de buschauffeurje gewoon meerijden  (enkele keren gebeurd held, bedankt).

De Denen zijn erg familie georiënteerd en doen alles samen met hun vrienden. De meeste mensen waarmee ze bevriend zijn, kennen ze al hun hele leven. Ik heb hier nu wel gemerkt, als een buitenstaander kom je er echt niet in of tussen. Ze houden het contact zeer oppervlakkig. Totdat je het punt na een tijdje hebt bereikt en je erin raakt. Dan zijn ze super sociaal en open.  Op de straat kan je Denen allemaal aanspreken, zeg alleen geen hoi als je een ruimte in loopt (ze vinden dat raar). Ze zijn allemaal open om je te helpen, tot een bepaald niveau.

In het boek wordt aangemoedigd om als Deen meer met je buren te doen. Ik kan je zeggen: doe dat niet. Mensen zijn hier helemaal niet van  gediend en snappen het concept van sociaal met buren omgaan niet. Gelukkig woon ik zelf op campus met alleen maar internationale mensen dus dat is heel anders en leuk.

Wat ik precies van het boek vind weet ik niet zo echt. Het land is echt niet zo gelukkig als ze doen omschrijven. Er zijn hier genoeg riots en spanningen waardoor de sfeer echt niet fijn is soms. Er wordt een wereld van gelukt geschetst waarvan ik niet precies weet wat dat inhoud. Wat is geluk nou precies? Ik denk dat het voor de mensen hier voornamelijk op geld gebaseerd is, maar het is voor iedereen zijn eigen invulling. Mijn geluk hier is: gratis boeken lenen,  de vrijheid te hebben om te staan waar ik wil, de mogelijkheid hebben om de drukke stad te ontvluchten en op 10 min fietsen in een groot natuurpark te kunnen zijn (met mijn gratis boek, dat weer wel).

Ik geef dit boek 3 van de 5 sterren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *