Review: Lullaby – Leila Slimani

Eerder deze maand was ik een aantal dagen in Engeland. Tijdens deze korte trip kon ik het niet laten om ook een aantal boeken mee terug te nemen. In een van de supermarkten die ik heb bezocht kwam ik bij toeval het boek Lullaby tegen. Ik zag deze al eerder bij de Waterstones op de bestsellers tafel liggen en besloot hem mee te nemen omdat vooral de cover foto me ook erg nieuwsgierig maakte.

De baby is dood. Het duurde maar een paar seconden. Dit zijn de openingszinnen van dit toch wel geheimzinnige boekje. Toen Myriam, een Frans-Marokkaanse advocaat, besloot om weer aan het werk te gaan na het krijgen van haar twee kinderen, gaan zij en haar man op zoek naar de perfecte nanny. Ze hadden nooit durven dromen dat zij Louise zouden vinden: een rustige, beleefde en toegewijde vrouw die voor hun kinderen zingt, het chique appartement van de familie in Parijs schoonmaakt en zonder zeuren verjaardagsfeestjes organiseert. Het echtpaar en de nanny worden met de tijd afhankelijker van elkaar. Maar als jaloezie, wrok en achterdocht toenemen, breelt het idyllische plaatje van Myriam en Paul …

Het boek is een vertaling uit het Frans. Zoals ik al eerder aangaf sprak vooral de cover foto mij in eerste instantie heel erg aan met daarop de openingszin uit het boek. Het creëerde voor mij bijna gelijk een soort benauwende sfeer die mij naar het boek toetrok. Na het lezen van de eerste paar zinnen wordt deze sfeer wat mij betreft voortgezet. De verhaallijn blijft door het gehele boek heen wat vaag. Eén ding weet je als lezer wel heel zeker; aan het einde van de rit staat je iets naars te wachten.

Ik vond het persoonlijk een beetje een gek boek. Na het lezen ervan nog steeds eigenlijk. Door het hele boek heen wordt het dagelijkse leven en interacties van de hoofdpersonages beschreven. Niets meer en niets minder. Je leest hoe afhankelijk het gezin wordt van de ietwat mysterieuze verzorgster die zij hebben aangenomen voor hun kinderen. Ook lees je tussendoor stukken vanuit het perspectief van de nanny. Deze beschrijvingen van alledaagse zaken is echter zo goed geschreven dat je door wilt lezen. Ik wilde heel graag weten wat er nog meer zou komen.

Het is achteraf gezien niet een boek wat ik zelf heel snel zou hebben uitgekozen ondanks dat ik erg van thrillers houd. Het kan namelijk niet bepaald als thriller gecategoriseerd worden maar het claustrofobische gevoel wat je aan het boek overhoudt kan haast niets anders betekenen dan dat het zeker een diepe indruk op me heeft achtergelaten.

 

In de bovenstaande video leest Leila Slimani zelf een stuk uit haar boek voor. Ik daag jullie uit hiernaar te kijken en dan te bepalen of het boek iets voor je is.

Zijn jullie benieuwd geworden naar LULLABY?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *