Review: Before I Let Go – Marieke Nijkamp

Marieke Nijkamp is een auteur die mijn aandacht heeft getrokken sinds ik las over haar vorige bestselling YA boek Where It Ends (of 54 Minuten in de Nederlandse variant). Hierna ben ik ook erg benieuwd geraakt naar een nieuw boek dat zij uit zou gaan brengen en ik heb deze zomer eindelijk de kans gehad deze lezen.

Het verhaal in Before I Let Go (Voor ik je loslaat) speelt zich af binnen een ietwat geïsoleerde community die de naam Lost Creek heeft. Het is een verhaal over de vriendschap tussen twee hartsvriendinnen, Corey (degene die Lost Creek verlaat) en Kyra (degene die achterblijft). Als Kyra komt te overlijden gaat Corey nog eenmaal terug naar haar roots om het mysterie rondom de dood van haar vriendin te onderzoeken.

Een paar dagen voordat Corey terugkeert naar haar geboorteplaats Lost Creek in Alaska om haar beste vriendin op te zoeken, wordt deze dood aangetroffen – drijvend onder het ijs. Corey is er kapot van en kan niet geloven dat Kyra zelfmoord heeft gepleegd, zoals iedereen beweert.

Daarna lijkt in Lost Creek niets meer op vroeger. Mensen doen alsof ze een vreemde is en vertellen haar dat de dood van Kyra was voorbestemd. Maar Corey voelt dat er iets niet klopt. Welke ijzingwekkende geheimen houdt
men voor haar verborgen? In de donkere koude winter van Alaska gaat ze op zoek naar antwoorden terwijl de sfeer in het dorp steeds grimmiger wordt…

Het is het hele mysterie wat het boek met zich meedraagt wat mij hielp om door te blijven lezen. Dit maakt het boek makkelijk leesbaar en het houdt je in zijn dwang omdat je heel graag wilt weten hoe de dood van Kyra in elkaar steekt. Je leest en voelt de constante spanningen en dreigende sfeer die zich in het verhaal afspelen.

    

De schrijfstijl is er niet perse eentje waar ik enorm fan van ben. Wat wel heel fijn is in het boek is echter dat je het verhaal voor het grootste gedeelte leest vanuit het perspectief van Corey. Dit wordt afgewisseld met brieven van Kyra die op deze manier ook een mooi beeld schetsen van dit personage en hoe de vriendschap tussen deze beide hoofdpersonages is. Hoe langer Corey in Lost Creek is, hoe meer zij te weten komt over de dood van Kyra. Ook als lezer kom je stukje bij beetje iets meer te weten en lees je naar het einde toe. Voor mijn gevoel klopte het allemaal niet precies, maar kan ik niet goed benoemen welke elementen ik dan miste in het verhaal. Dit vind ikzelf persoonlijk heel jammer want ik had hogere verwachtingen die op de een of andere manier niet waar worden gemaakt.

Al met al heb ik met plezier en vol spanning gelezen. Als je Marieke’s vorige boek gelezen hebt en houdt van spanning en thrillers dan raad ik je deze ook zeker aan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *